الشيخ عباس القمي

26

منازل الآخرة والمطالب الفاخرة ( سرنوشت انسان هنگام مرگ و بعد از آن ) ( فارسى )

لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ « 1 » ، و مداومت به تسبيح حضرت زهراء عليها السّلام « 2 » ، و در انگشت كردن انگشتر عقيق خصوص اگر بر آن نقش باشد « محمّد نبىّ اللّه و علىّ ولىّ اللّه » « 3 » ، و خواندن سورهء « قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ » در هرجمعه « 4 » ، و خواندن هفت مرتبه بعد از نماز صبح و نماز مغرب : بسم اللّه الرّحمن الرّحيم لا حول و لا قوّة الّا باللّه العلىّ العظيم ، » « 5 » و آن‌كه در شب بيست و دوّم رجب « هشت ركعت » نماز گذارد در هرركعت حمد يك مرتبه « قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ » هفت مرتبه بخواند ، و بعد از فراغ ده مرتبه صلوات بفرستد و ده مرتبه استغفار كند . « 6 » و سيّد بن طاووس از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كرده : هركه در شب ششم شعبان چهار ركعت نماز گذارد و در هرركعت حمد يك مرتبه و پنجاه مرتبه توحيد بخواند ، حق‌تعالى قبض فرمايد روح او را بر سعادت ، و گشاد گرداند قبر او را و بيرون شود از قبر خود در حالى كه صورتش مثل ماه باشد . [ و مىگويد ] أشهد أن لا إله الّا اللّه و أشهد أنّ محمّدا عبده و رسوله . مؤلف گويد : كه اين نماز به عينه نماز حضرت امير المؤمنين عليه السّلام است كه فضيلت بسيار دارد و من در اين مقام شايسته و مناسب ديدم دو حكايت ذكر كنم . حكايت اوّل [ در رابطه با فضيل عياض ] نقل است كه : « فضيل بن عياض » - كه يكى از رجال طريقت است - شاگردى داشت كه اعلم شاگردان او محسوب مىشده ، وقتى ناخوش شد ، هنگام احتضار ، فضيل به بالين او آمد و نزد سر او نشست و شروع كرد به خواندن يس . آن شاگرد محتضر گفت : مخوان اين سوره را اى استاد !

--> ( 1 ) - سورهء 3 آيهء 8 « پروردگارا قلبهاى ما را به باطل مگردان بعد از آن‌كه هدايت كردى ما را و از نزد خود رحمت بخش به همانا تو بسيار بخشنده‌اى . ( 2 ) - امام صادق عليه السّلام فرمود : اى ابا هارون ! ما همان‌گونه كه كودكان خود را به نماز فرمان مىدهيم ، ايشان را به تسبيح زهرا عليها السّلام نيز فرمان مىدهيم ، پس آن را ترك مكن ، پس هركه بر آن مداومت نمايد ، شقى و بدبخت نمىشود . ثواب الاعمال 196 / ح 1 . ( 3 ) - ثواب الاعمال ص 135 . ( 4 ) - ثواب الاعمال 208 / ح 8 . ( 5 ) - بلد الامين در حاشيهء ص 28 عنه بحار 86 / 112 ب 63 ح 11 . ( 6 ) - مصباح كفعمى قدّس سرّه ص 529 ق 34 ط نجف اشرف .